┬ę Henk Schoenmakers
NL EN FR

┬ę Henk Schoenmakers

Picture this: Benoît van Innis

14/12/2008 - 01/03/2009

De Belgische kunstenaar Benoît van Innis (Brugge 1960) werd in de jaren 1990 bekend door zijn tekeningen waarin hij op een ongedwongen en humoristische manier de poëzie van het leven verbeeldt. Zijn hele oeuvre is doordrongen van diezelfde grote levensvreugde en plezierige kijk op de onmiddellijke omgeving.

In zijn schilderijen en zijn projecten in de publieke ruimte combineert hij een heel lineaire en herkenbare tekenstijl met een levendig kleurenpalet. Voor zijn recente schilderijen maakt hij naast abstracte motieven gebruik van alledaagse vormen – een kledingstuk, een olijfboom, cactussen of interieurelementen – om die te gebruiken voor een spel met kleuren, lijnen en volumes. De objecten die hij voorstelt worden autonome vormen die een eigen leven gaan leiden: twee ladders – slapstick-motief par excellence – lijken zich niets aan te trekken van de zwaartekracht en voeren een stijve dans uit, kleurrijke cirkels en spiralen gaan in elkaar op, de mouw van een hemd kleurt fel anders dan zijn collega-mouw, … .

Zijn inspiratiebronnen deelt hij graag met de toeschouwer. Zo nam Benoît in een tekeningenreeks een citaat op uit het oeuvre van de Franse schrijver Francis Ponge. Deze auteur schreef essays en gedichten over banale objecten – zoals een tafel – die hij beschrijft op een zonderlinge en spitsvondige wijze, spelend met woorden, klanken, associaties, … Ook maakt Benoît via zijn titels verwijzingen naar zijn geliefde regisseur Jacques Tati (Jour de fête) of componist Erik Satie (Le fils des étoiles). Sommige referenties worden tijdens het maken of na het beëindigen van het werk gemaakt, in andere gevallen is de intentie er van bij het begin. La vocation ontstond bijvoorbeeld op de tonen van het gelijknamig stuk uit Le fils des étoiles van Erik Satie.

Benoît combineert graag een zwierigheid met een zekere ongedwongen stunteligheid. Het werk dat hij in situ maakte in het MDD, is een ruimte die een trompe-l’oeil effect lijkt te beogen, maar waarvan de perspectieflijnen een eigen spel gaan spelen, waardoor de muren en vloeren alle kanten lijken op te gaan. De lijnen zijn getrokken zonder meetlat opdat ze zich niet zouden laten vangen in een strak stramien en lijnen die niet voldeden zijn uitgewist maar blijven wel enigszins zichtbaar. Benoît speelt hier een spel met ruimte en leegte, en doet dat op zijn eigen typische non-conformistische manier.

De frisheid waarmee Benoît speelt met kleuren en lijnen, betekent niet dat hij er zomaar op los droedelt of felle kleurtjes gebruikt omdat ze gewoonweg leuk ogen. Elke penseeltrek is een blijk van zijn vrijheid en ongebondenheid. Geen pretentie noch een bittere kritiek op de kunstgeschiedenis bepalen zijn beeldtaal. Benoît geeft integendeel zeer genereus een nieuwe dimensie aan het plezier om te kijken naar kleuren, vormen en een onnavolgbare schriftuur.

meer informatie

www.benoit-artist.com

« Henk Schoenmakers
« Henk Schoenmakers
« Henk Schoenmakers
« Henk Schoenmakers
« Henk Schoenmakers
« Henk Schoenmakers
« Henk Schoenmakers
« Henk Schoenmakers
« Henk Schoenmakers
« Henk Schoenmakers
« Henk Schoenmakers
d-artagnan | all for advertising