Collectie-uitdieping ® Henk Schoenmakers
NL EN FR

Picture this: Matt Bryans

04/10/2005 - 23/10/2005

Matt Bryans (°1977 Croyden, leeft en werkt in London) vertrekt steeds van stukken krant waar zwart/wit – afbeeldingen op gedrukt staan. Hij gaat elementen wegvegen of wazig maken, waardoor de band met hun originele context volledig verdwijnt. Vervolgens plakt hij verschillende vellen aan elkaar waardoor een schijnbaar uniforme compositie verkregen wordt. Een mooie rotspartij aan een zonovergoten strand wordt plots een deel van een onwezenlijk groot rotsblok terwijl de zee er rond een treurig en kleurloos decor wordt éénmaal de zwemmers volledig weggeveegd zijn.

Het werk van Matt Bryans toont een sterke verwantschap met het negentiende-eeuwse symbolisme en de romantiek door het gebruik van de zwarte tonen en door de wereldvreemde thematiek. De weidse natuurzichten doen bijvoorbeeld denken aan het melancholisch werk van Caspar David Friedrich terwijl het donkere onheilspellende karakter parallellen vertoont met Léon Spilliaert. Het werk van Matt Bryans geeft dan ook gestalte aan een mysterieuze wereld waar niets is wat het lijkt. De horizonlijn van een berglandschap verspringt plots naar woestijnachtige heuvels terwijl wolkpartijen overgaan naar mistbanken. Hoewel alles er op macroniveau homogeen uitziet, blijkt het voorgestelde op de éne plaats wazig en diffuus terwijl het iets verder plots scherp en helder is.

De nieuwe installatie die Matt Bryans maakte voor het MDD bestaat eveneens uit krantenknipsels. Zij verwijzen naar de overvloed aan informatie dat zich in ons brein nestelt en ons collectief begrip van de wereld bepaalt. Vertrekkende van een verzameling van duizenden zwart-wit afbeeldingen uit dagbladen, verandert hij elkéén door de originele voorstelling weg te wrijven of aan te passen waardoor enkel ogen, contouren of wazige schaduwen overblijven. Deze worden dan samengebracht in een collage op een muur en vormen een beangstigend fresco dat dreigt op een organische manier door te groeien en de hele ruimte te overwoekeren. De sinistere atmosfeer verglijdt echter al snel in een vorm van romantisme, wanneer een glimp van de dood de weg wijst naar utopische visies van de hemel of het hiernamaals.

Hoewel de context van het politiek geladen bronmateriaal weggeveegd is, verdwijnt de allusie naar de politiek van het informeren nooit. Specifieke kenmerken zijn echter wel verdwenen zodat herkenbare trekken van beroemdheden niet kunnen onderscheiden worden van lokale helden of een toevallig slachtoffer van de dagbladfotograaf. Wanneer Bryans personages of landschappen voorstelt, domineert dus niet het particuliere, maar eerder een essentie die de gewoonlijke groepering overstijgt. Ze kunnen gelezen worden als halfvergeten herinneringen die zich al dan niet dicht of ver van de waarheid situeren, wat ons vanzelf terugbrengt naar het bronmateriaal zelf


d-artagnan | all for advertising